Şimdi gidiyorsun bağırıp çağırmadan, bana bir adalet bırakmadan. Taşlar oturuyor yanıma, içime, korkularıma, hüznüme... Taşlar kartopu misali büyüyor içimde. Senin sorularını sorduğumda kendime cevaplarım baştan beri hep aynı; korkutan, görünmez kalan, ayağa kalkınca nereye gideceğini bilemediğim cevaplar. Onları alamam yarınıma, bugünümdeyse avuçlarımda kalmalı.
Üzgünüm sevgilim seni paramparça etmekten kendimi alamıyorum, yıkıcılığımın, hoyratlığımın önüne geçemiyorum. Hiç kimse senin kadar huzur veremezdi bana ve şimdi senden aldığım huzuru yırtıp, yok edip gideceğini biliyorum. Ben sadece mutsuzluğumu çekip alıyorum senden. Gitme kal diyemiyorum, söyleme sus sadece. Konuşarak biten ilişkiler anlamsızdır çünkü, konuşursak eğer tüketiriz her şeyi.
Git canımın içi uzaklaş benden, dönerim ben senden öncesine. Yıkıp dağıtıp yürürüm yine kimseye aldırmadan, pişmanlık duymadan. Seninleyken her deprem içime birikiyor, ikimiz de nefes almaya yoruluyoruz. İnsan kendini bile terk ediyor bazen ama şimdi sahne senin. Ben şimdi seni sevmeyi öğrenene kadar ağlayacağım. Bu da benim cezam olsun.
Ne hissettiğimi anlatabilmek isterdim sana, belki anlardın o zaman neden bitişine itiraz etmediğimi. İçime, tam yüreğimin üzerine oturan, sarıp sarmalayan, kalp atışlarımı tüketen bu hissi anlardın belki. Ne zaman başladı tüm bu kavgalar, mutlu değil miydik bundan bir kaç hafta öncesine kadar...
Böyle sebepsizce neden soğuyup, kırıldığımı anlatabilmek isterdim sana çünkü elbette sebeplerim vardı... Her tartışmamızda zihnimde volta atmaya başlayan ve bir türlü cevap veremediğim o ahmak soru işte tüm sebep...
Biliyor musun ilişkiye başladığımız tarihi not etmişim bir köşeye. Günlerce düşündüm neyin tarihi bu diye neden sonra anladım ki senin... Not ettim çünkü biliyorum unuturum ben ve çünkü inandım ki sen hatırlamam gerekenlerden olacaksın.
En büyük aşkım idam edildi bugün! Ve ben hiç sesimi çıkaramadım, saklandım bir köşede. Üşüdüm, yalnız kaldım, ama hiç susmadım! Durmadan kendi kendime geveledim korkaklığımı. Bütün hayallerim elimden alındı bugün. Hepsini parlak kağıtlarla paketledim ve kuryeye elimle teslim ettim.
Yarın olmaktı en büyük hayalim! Hep beklenen olmaktı, umut olmaktı. Oysa ben hiçbir şey olabildim yalnızca. Sana dokundum kalan son parmak ucumla, kokun parmaklarımda kaldı.
Ben hep üzgünüm sevgilim. Ben kimseyi kırmak istemedim! Doğuştan kırmaya yatkındım ve engel olamadım yalnızca sağa sola çarpıp kırıp döken yüreğime.
